October 27th, 2014

De titel lijkt misschien wat vreemd gezien het verleden van Groede op lamswaarde, aangezien de Hroe zich al tijd al goed thuis heeft kunnen voelen op sportpark “dun Donkere Waal”. SDO’63 uit, een wedstrijd die bij zowel supporters als spelers elk seizoen met rood stond omcirkeld in de agenda. Een wedstrijd waar elk seizoen weer grote verhalen over te vertellen zijn, is het niet over de eerste of tweede helft dan is het wel over de derde helft. Die traditie is afgelopen zondag wel verbroken, zowel over de eerste, de tweede als de derde helft zullen later geen grote verhalen te vertellen zijn en hopelijk zijn we die wedstrijd tegen die tijd dan allang vergeten.

Zondag 26 oktober 2014 stond dan die wedstrijd met rood omcirkelt in de agenda. Dit maal was de cirkel extra dik, want SDO’63 was ook nog eens de koploper in de vijfde klas. De vrijdagavond voorafgaand aan deze wedstrijd werd er lekker en fel getraind met 18 man, klaar om goed partij te bieden en de koploper van zijn troon af te stoten. Zondag werd er om klokslag 12.15 uur koers gezet richting Lamswaarde. Groede vertrok zonder de op vakantie zijnde Kika Menu, de disciplinair geschorste Henk Fenijn en de geblesseerde Sven Verploeg. Ook Wesley Hoogstad is nog steeds geblesseerd, maar was wel aanwezig om zijn mede-spelers te steunen. Rond de klok van half 2 arriveerde de blauw-witte selectie op het Roversbergsepad. Op dat moment werd de zeeuwse “El Classico” tussen SDO’63 2 en v.v. Corn Boys 2 gespeeld, waarvan Groede nog enkele spelmomenten kon bekijken alvorens het naar de kleedkamers vertrok.

Trainer Andre de Nooijer had een kleine tactische omzetting gedaan in de opstelling. Om half drie floot de leidsman van dienst voor de eerste maal op sportpark dun Donkere Waal. Groede begon vanuit een goede organisatie en wist de ruimtes in de verdediging van SDO’63 te vinden. Al na vijf minuten werd Wesley Steijaert erop uit gestuurd, maar werd abrupt tot stoppen gebracht door de verdediging van Lamswaarde. Dit was echter wel op onreglementaire wijze en ook nog eens in het “zestien-meter-gebied” waardoor de bal op de stip kwam te liggen. Kevin Martens, ondertussen de pingel-killer van Groede, faalde wederom niet en schoot binnen-kant paal de bal tegen de touwen. Een voortvarend begin van Groede en er leek iets moois in het verschiet te liggen. Deze hoop werd echter snel gepromoveerd tot verbeelding, want nog geen vijf minuten later lag de bal al aan de andere kant op de stip. Ongelukkig uitkomen van keeper Ricky Verkruijsse, zorgde ervoor dat de scheidsrechter geen andere keuze had dan de bal op de stip te plaatsen. SDO faalde hierbij ook niet en trok de stand weer gelijk.
Wederom vijf minuten later pakte SDO’63 zelfs de voorsprong. Slordig Groes balverlies op het middenveld, zorgde ervoor dat de middenvelder van SDO’63 zijn spits kon diep sturen op weg naar de voorsprong voor de thuisclub. Grensrechter Gerrit Fieret zag hier een buitenspelval in en stak de vlag omhoog, de leidsman vond dat hij een betere positie had om dit te beoordelen (op de middelijn, 30 meter van de situatie verwijderd) en negeerde zonder overleg Gerrit zijn vlag signaal. In mijn verslagen probeer ik altijd de scheidsrechters te sparen van reflectie, maar persoonlijk vind ik het hierbij toch van weinig respect en samenwerking getuigen richting een vlagger, als een scheidsrechter niet eens de moeite neemt om het verhaal van zijn assistent aan te horen (ongeacht of hij dan alsnog beslist de goal goed te keuren of niet). Groede en ook de KNVB mogen allang blij zijn dat Gerrit er elke zondag weer staat en het is dan ook naar mijn inziens de taak van een afgevaardigde van de KNVB om te zorgen dat ook Gerrit hier zijn lol in blijft houden en niet als nutteloos object wordt weg gezet.
Afijn, een klein stukje frustratie van ondergetekende, waarbij het hierbij zeker niet de bedoeling is om dit doelpunt toe te schrijven aan de leidsman. Want of het nu buitenspel was of niet, het was gewoon erg slordig uitverdedigd van Groede.
Goed, verder met de wedstrijd want tot op dit moment was er nog maar een kwartier gespeeld. Groede ging vervolgens op zoek naar de gelijkmaker maar kwam niet in zijn spel. Zoals de titel al zegt, was Groede zichzelf niet op deze dag. Waar er bij andere wedstrijden vaak de voetballende oplossing werd gezocht, werd nu de lange-bal-tacktiek veelvuldig gebruikt. Ook de bal-aannames van enkele Groede-spelers liet te wensen over, waardoor er veel onrust sloop binnen het team. Deze onrust werd groter na een half uur spelen, toen SDO’63 vanuit een corner knap zijn derde treffer binnenschoot.

Na de thee kwam er een ander Groede uit de kleedkamer. De duels werden veel feller aangegaan en de bal werd weer meer rondgespeeld. Na tien minuten in de tweede helft, wist Bjorn van Steenberghe de Groese hoop weer nieuw leven in te blazen door de aansluitingstreffer te maken. Het geloof in een come-back groeide met de minuut en qua voetbal zat dit er ook in. Die come-back zou er ook gekomen zijn, ware het niet dat er aan de rechtse Groese flank niet al te best werd meeverdedigd. De spits van SDO’63 kon zo doorlopen en het geloof in een Groese-stuntje zo aan diggelen schieten. SDO’63 wist er nog eentje bij te prikken en besloot de eindstand op een 5 – 2  winst voor de Oost-Zeeuws-Vlamingen, waarbij Groede zelfs van geluk mocht spreken dat deze stand niet groter uitviel. Kortom een totale off-day voor Groede, waarbij er vooral qua voetbal veel te wensen over liet.

Volgende week komt Rimboe op bezoek en mag Groede zich gaan revancheren voor deze wedstrijd. Hopelijk kan deze tegenslag snel verwerkt worden en kan er weer een lekkere pot voetbal op de mat worden gelegd in de Hroe.