October 6th, 2014

Op zondag 5 oktober stond de tweede uitwedstrijd voor het Twidduh van de Groe gepland. Om 10.45u. verzamelde de equipe voor deze dag bij het ‘outkotje’ van Jan-Willem Roth om rond 11.00u. te vertrekken richting Corn Boys oftewel in de volksmond ‘Corre Belois’ (oud-voetballer, red.)

De wet van Murphy was vandaag duidelijk van toepassing voor na en tijdens de wedstrijd.. Om maar met een mooie zinsnede te openen. “Anything that can go wrong, will go wrong”  Eerder deze week werd bekend dat we middenvelder Giovanni Bleijenbergh voor een geruime tijd moeten missen vanwege een ongeluk tijdens de gymles. Den Gio brak op maar liefst drie plaatsen zijn enkel. GJ moest Tonijn sorteren bij de Voorruit. Robinjo meldde ’ s ochtends af wegens griep en Youri Verploeg bleek na een avondje stappen in Oedelem nog met een kapotte V-snaar te staan op de Expressweg. Rob2 en de Vinko’s  zijn mede-stappers waren wel van de partij. Teamleader Hubo werd vervolgens opgebeld door ‘Playstation 3’ dat zijn vriendin de sleutels van de auto had meegenomen. Dus na een rondje langs Sluis konden we dan eindelijk vertrekken….

Bij aankomst bleek Imre de shirts mee te hebben dus na een goede 20 minuten konden we beginnen aan de korte warming-up. De opstelling bleek bij gebrek aan een ‘kruutje’ en een fatsoenlijk bord ook prima te passen op de witte wc deur. Gaat best goed met een blauwe Whiteboardmarker. De deur is overigens weer schoon.:) Zo gezegd, zo gedaan leidsman van dienst Peter Bogaert blies, nadat we de toss hadden gewonnen, op zijn fluit om de wedstrijd te starten. Iedereen van ut Twidduh was in de veronderstelling dat Peter Deij ( een familielid van de beruchte Deij-brothers) zou fluiten maar niets was minder waar.

Het Tweede startte voortvarend aan de wedstrijd en liet zien waarom het de toss gewonnen had. Het balletje ging lekker rond af en toe zat er nog wel eens een mosseltje, Leffe of Offerfeestje dwars, maar dat mocht de pret niet drukken. Er werd lekker gebald en zowaar kregen we wat kansjes. Imre schoot tot twee keer toe vanaf de zestien naast en Ruben ( Playstation 3) kon ook niet inschatten waar zijn voorzetten kwamen, maar waren in ieder geval dicht bij het doel van de tegenstander. Toch was het Corn Boys dat na een lange bal van de keeper en twee keer kaatsen op voorsprong kwam. Slap verdedigen zorgde ervoor dat de spits de bal mooi, dat wel, tegen de touwen kon werken. Will. I. Am was kansloos want hij zat scherp in het haakje.

De omslag in de wedstrijd in het voordeel van Corn Boys kwam na 20 minuten spelen. Ut 2e was in de aanval en na een doelpoging werd de boel door een verdediger van Corn Boys handmatig met een volleybal-smash uit de 16 gewerkt. De verdediger stond zelf ook luttele seconden stil omdat ook hij in de veronderstelling was dat het wel een strafschop zou zijn. De leidsman dacht hier anders over en liet gewoon doorspelen… Een ingrijpen van de speler van Corn Boys tegen de leidsman a la Aaron Hunt, had hier fair play technisch niet misstaan. Een aantal protesten van Groede zijde mochten ook niet baten. Het resulteerde vervolgens wel in de snelste rode kaart voor Takkie ooit wegens praten. Takkie stond twee minuten in het veld en maakte na desbetreffend voorval de opmerking. “Als je zo een wedstrijd fluit, kan je er beter mee stoppen” Hier was de scheidsrechter niet van gediend waarop hij rood trok. Tot over maat van ramp scheurde Hubo, wat later bleek, zijn achillespees af na een sprint. Geen tegenstander in de buurt maar de pees gaf de brui er aan.  Twee minuten later was het weer prijs. Michael Vink haalde een doorgebroken speler neer, geel en tien minuten aan de kant. ‘Good Old Jean Blow’  speelde tot dan toe een prima wedstrijd als verdedigende middenvelder maar kon dit niet meer aanzien en liet zichzelf wisselen. Met 9 tegen 11 konden we verder. Die tien minuten dat we met 9 man speelden was het echt pompen of verzuipen. Dat pompen hielden we vol want in die fase van de wedstrijd werd er niet gescoord. Hoewel de sportieve mannen van Corn Boys 3 dicht tegen een doelpunt aanzet voorkwam Xavier dat de voorsprong groter werd.

Tijdens de thee hadden we afgesproken met ons team om ons niet meer te laten forceren door de scheidsrechter. Wat uiteindelijk een lastige opgave bleek omdat de beste man werkelijk waar alles maar dan ook alles tegen floot. Kopduels waren standaard vrije trappen voor de thuispartij. Het moreel brokkelde daardoor af bij VV Groede. Ook werden de ruimtes op het middenveld steeds groter. Ondanks dat de ploeg het wel bleef proberen om de goal te vinden maar echt gevaarlijk werden we niet meer. Corn Boys daarentegen wist nog twee keer uit de counter te scoren, wat overigens prima gespeeld was. Maar met 10 tegen 12 man kun je gewoonweg niet voetballen.

Toppunt was het tweede penaltyincident. Rob2 schoot de bal op het doel maar de verdediger wilde zijn gezicht beschermen dit deed hij in de zestien. Aangeschoten hands volgens de scheidsrechter. Maar die handen gingen toch bewust naar de bal terwijl het gezicht daarvan wegdraaide. Zo stapelden de irritaties aan Groede zijde zich op. Een overtreding werd terecht bestraft met een vrije trap maar de man van dienst dacht hier anders over hij trok ook nog een gele kaart waardoor we weer met 9 man in de zeventigste minuut kwamen te staan. De leider en de aanvoerder van het “Twidduh” vonden dat de maat vol was en besloten om de ploeg van het veld te halen. 70 minuten lang waren we door de leidsman voor de gek gehouden en dat was meer dan genoeg.

In goed overleg met de leider van Corn Boys 3 werd besloten dat de mannen met 3-0 hadden gewonnen. Los van de mooie en terechte doelpunten.. Om met de woorden van Dees ‘ras supporter’ de Smet te spreken: We zijn bestolen!!! Een zwarte middag voor het Twidduh zeker voor Imre Hubregtsen die een dag na het openen van zijn zaak op de operatietafel lag. Het herstel zal ongeveer 6 maanden duren. Via deze weg wensen we hem, maar ook Giovanni Bleijenbergh, van harte beterschap.

Uw reporter
Arrrnooo Vermeulen