December 1st, 2015

Er zijn van die dagen in het leven van een Groedenaar, waar je over 20 jaar nog over zal praten. Zaterdag 21 november 2015 was zo’n dag, de dag dat een product was van de v.v. Groede, de dag waar iedereen binnen de club aan bij droeg, de dag dat niet alleen voor het eerste elftal maar voor de gehele vereniging het officieel duel tegen hoofdklasser ASWH 1 op het programma stond.

Het circus begon eigenlijk allemaal op 25 oktober 2015 om 16.15. Toen klonk namelijk het laatste fluitsignaal van de bekerwedstrijd Groede 1 – Sluiskil 1 welke met winst werd afgesloten. Het betekende dat de Groe in de lotingspot terecht zou komen voor de derde ronde van de KNVB districtsbeker zuid 1. De speculaties over de loting gingen al snel rond in de weken daarop volgend en natuurlijk werd HSV Hoek of Kloetinge genoemd als droom-loting. Op zondag 08 november om 17.00 uur vond de verlossende loting plaats en kreeg Groede te horen wie de tegenstander zou zijn in het weekend van 21/22 november. Via twitter werd er live in de kantine bij gehouden wat de uitkomst was van de loting. Hoek kwam al snel uit de pot, maar werd niet toegewezen aan de Groe. Ook Kloetinge verscheen niet veel later uit de koker, maar ook zij werden niet aan de Groe gekoppeld. Waar bij iedereen de hoop op een fantastische wedstrijd al wat was gezakt, verscheen er plots op twitter het bericht wat bij velen de mond deed open vallen:

KNVB Zuid 1 @KNVBZUID1 – 08 nov. “@vvgroede – @vv_ASWH”

Huh? Wat? ASWH? Echt waar? Dat meen je niet? Een greep uit de reacties die volgden toen deze tweet werd voorgelezen. Het ongeloof maakte zich meester van de spelers/trainers/supporters in kantine “even samen”, wat niet veel later plaats maakte voor flink veel gejuich. Het drong namelijk al snel door bij alles wat blauw en wit was…. Hoofdklasser ASWH komt op bezoek naar de Hroe!

Een klein feest barste los in de kantine en al snel kwamen de eerste grappen ten tafel over de aanstaande bekerwedstrijd. Het voorstel kwam of we het tweede elftal niet moesten afvaardigen voor deze wedstrijd, en werden er enkele onliners de kantine in gesmeten “Je begint met 0 – 0”, “Je bent nooit kansloos”, “de bal is rond” enzovoort. Al snel werd er een teamfoto gemaakt om ons officieel voor te stellen aan de beker-tegenstander via Twitter, want we hadden niet het idee dat ASWH al veel over Groede had gehoord laat staan over de plaatselijke voetbalclub.

De weken die volgden stonden bol van ideeen, vergaderingen, spanningen en iets wat we in Groede tot dan toe nog niet erg bekend mee waren; “media-aandacht”. De PZC had besloten de gehele week voorafgaand aan het duel een dagelijkse item te besteden in de krant aan deze wedstrijd. Het zorgde voor een soort Sinterklaas-gevoel die week, want elke ochtend dat je de trap afliep naar beneden ging je gelijk op zoek naar de krant om te kijken wat er die dag in stond. Ook via andere kanalen als Facebook en Twitter werd er veel aandacht aan besteed. Het feit dat echte Groedenaar Jan Elfrink en oud-jeugd-feyenoord speler Shabir Isoufi zaterdag 21 november 2015 tegenover elkaar zouden staan, zorgde dan ook voor de nodige commotie op social media.

Het bestuur had na de bekendmaking gelijk een vergadering belegd om ervoor te zorgen dat deze nu al historische wedstrijd ook echt historisch zou worden voor de v.v. Groede. Ook zat het bestuur met een aantal vraagtekens, immers had ook het bestuur nog nooit een hoofdklasser mogen ontvangen. Een belletje werd al snel gepleegd naar ASWH om enkele praktische vragen helder te krijgen. Sjaak van der Hooft, van de afdeling “communicatie v.v. Groede” werd al snel doorverbonden met de afdeling “communicatie ASWH” en kreeg antwoord op zijn vragen. Daarnaast werd er al snel een tent besteld, werd er een DJ geregeld, en werd er gebrainstorm hoe we het ASWH zo goed mogelijk naar de zin konden maken. Ook de supportersvereniging van v.v. Groede, genaamd “s.v. de Hroe”, werd al snel nieuw leven ingeblazen en gingen aan de slag. De supportersvereniging begon ook met een brainstorm sessie en kreeg de opdracht van het bestuur; “Der moet zoveel fakkels en rook zijn, dat ze in Rome denken dat er een nieuwe paus is gekozen”. Ze gingen aan de slag met het maken van bewegwijzering-bordjes, die naast de wegen konden worden gezet om ASWH de weg te wijzen in Zeeuws-Vlaanderen. Honderd blauwe t-shirts met opdruk “Groede 1 – ASWH 1” werden besteld en waren binnen een mum van tijd uitverkocht. Ook vele andere vrijwilligers schoten in de weer, zo werd er een mascotte-pak in elkaar genaaid en ontstond het idee om wafels en hamburgers op die bewuste zaterdag te bakken.

Hoe dichter we tegen zaterdag 21 november aankwamen, hoe intenser het begon te leven. Men was niet zozeer gespannen of zenuwachtig, maar men had er voornamelijk veel zin in. Bij de spelers waren er natuurlijk wel enkele zenuwen te bemerken, toch was er de bewustwording dat zij een unieke wedstrijd zouden gaan spelen die men wellicht nooit meer zal spelen. Een wedstrijd waarbij Groede in principe niet kan afgaan, “al verliezen we met 0-16, welke vijfdeklasser kan nu zeggen dat ze tegen een Hoofdklasser hebben gespeeld” was de gedachtegang hierbij. De laatste training voorafgaand aan DE wedstrijd, belegde trainer Andre de Nooijer een tactische training. Met een biertje in de hand liet hij zijn spelers eens nadenken hoe je nu het beste tegen zo’n ploeg kan spelen, ongeacht of het zou werken of niet. Het realisme was groot dat dit een unieke discussie was over de vraag “hoe speelt een vijfdeklasser nu het beste tegen een hoofdklasser”.

De donderdagavond ging zo snel voorbij en de vrijdag brak aan, de dag voor DE wedstrijd. Een kleine tiental vrijwilligers stond al vroeg op het veld om de tent in elkaar te sleutelen. De kleedkamers alsook de kantine werd nog eens grondig gereinigd en de laatste details werden door besproken. Zoals bijvoorbeeld het bar-schema, waarin de vrijwilligers die hadden aangeboden te willen helpen op stonden ingedeeld. Nogmaals ook vele dank aan hen via deze weg. De vrijdagavond naderde en toen was het de beurt aan de supportersvereniging. Zij gingen met een paar man sterk op pad om de bewegwijzering uit te zetten voor ASWH. Vanaf de tunnel tot aan de Groe, stond er precies aangegeven hoe ASWH moest rijden. Het bleef die avond voor de rest vrij rustig in Groede, want velen wilden optijd in bed liggen om zo fit te zijn voor DE wedstrijd. Wat niet rustig bleef spijtig genoeg was het weer. De regen kwam vaak met bakken uit de lucht en ook de wind liet zich van zijn krachtigste kant zien. Dit zou ook de zaterdag, de dag van DE wedstrijd, blijven aanhouden. Waar velen buiten Groede wellicht aan een afgelasting zouden denken, was daar bij de Groedenaren geen sprake van. Niemand sprak er eigenlijk ook over, de enige die deze wedstrijd nog in de weg kon staan was de scheidsrechter die het veld kon afkeuren. Maar goed, als ASWH al 3 uur in de bus heeft gezeten en dan door de scheidsrechter weer naar huis wordt gestuurd omdat het veld van een vijfdeklasser er niet goed bij ligt… dat leek ons ook niet voor de hand liggen. Dus als het aan ons lag ging de wedstrijd gewoon door!

Zaterdagochtend, 09.00 uur stipt stonden er weer een 10-tal vrijwilligers klaar om te beginnen met de voorbereidingen. De tent werd ingeruimd, de kantine werd klaar gezet, de DJ bouwde op, een ballonnen boog werd gemaakt, de mascotte werd in zijn pak gehezen, de prijzen voor het Rad van Avontuur werden klaar gelegd etc. De spelers en technische staf van Groede begonnen deze speciale dag met het aansterken van de koolhydraten bij strandpaviljoen Beachhouse, waar er een goed gevuld bord spaghetti klaar stond. Ondertussen werd door de supporters de voorbereidingen getroffen, vuurwerk werd klaar gelegd, spandoek werd opgehangen, de mascotte hijste zich in zijn pak. Ondertussen kwam Arno van den Hemel nog live op radio Omroep Zeeland, waarin nogmaals werd bevestigd hoeveel zin de ploeg en ook de club erin had. Ook liet Arno, net als Andre de Nooijer al eerder bij CTV zeeland, het optimisme zegevieren over het realisme en zei doodleuk op de regionale radio dat Groede met een 1 – 0 overwinning van het veld zou stappen.

Om half 1 kwamen de Groese spelers het terrein op en werden allereerst overdonderd door het enorme spandoek dat ophing achter de goal; de Groese pacman die de letters van ASWH naar binnen slurpte. Vervolgens werd de tent binnen gegaan, waar de muziek al snel een tandje hoger werd gezet. Er werd nog net geen polonaise ingezet, maar de beleving, de sfeer en het enthousiasme was aanstekelijk die dag, men had er gewoon veel zin in. Niet veel later arriveerde dan de bus van ASWH, een volle spelersbus met vele supporters. Alvorens zij uitstapten werden ze eerst welkom geheten door het bestuur in de bus en werden begeleid richting het sportpark. Bij aankomst was het duidelijk te merken dat ook hun onder de indruk waren van het sportpark. Wellicht omdat zij normaal gezien op een sportpark komen waarbij de bestuurskamer zo groot is als onze kantine en de scheidsrechterhokjes zo groot zijn als onze kleedkamers, of misschien was het wel omdat er al feest-muziek uit de tent klonk en Rolo met een blauw-witte helm op liep. Hoe dan ook, ze werden welkom geheten middels de overhandiging van een doos vol Groese paptaarten. De supporters van ASWH mengden zich al snel in de tent en de eerste flesjes bier werden al snel open getrokken. Omroep Zeeland was ondertussen gearriveerd om deze bijzondere dag voor Groede vast te leggen op de gevoelige plaat en vroeg zelfs aan Andre toestemming om de voorbespreking te filmen. Na stevige onderhandeling over de copyright van Andre zijn tactiek, werd uiteindelijk toestemming verleend en werd de bespreking gefilmd. Rond half 2 kwamen beide ploegen de kleedkamers uit om zich op te maken voor DE wedstrijd. Tussen enkele regenbuien door werd de warming up ingezet onder toeziend oog van onder meer ASWH tv en Omroep Zeeland die hun plekken op de tv-toren hadden ingenomen ( u leest het goed, we hadden zelfs een heuse tv-toren).

Toen kroop de klok richting de tijd van half 3 en stonden de ploegen klaar in de catacombe (oftewel het halletje) van de kleedkamers, om richting het veld te lopen. De muziek werd ingezet, Eye of The Tiger sprong uit de boxen, het applaus onsteeg en onder aanvoering van het officiele arbitrale trio kwamen de ploegen naar buiten. Door een boog van blauw-witte ballonnen liepen de spelers richting het veld, waar het vuurwerk onder luid geknal werd afgestoken. Eenmaal op het veld gekomen, vulde de rechtse hoek van het veld zich met blauw-witte rook, afkomstig van de vele fakkels van de supporters, en trok dwars over het veld. De pasjes werden gecontroleerd, foto’s werden er gemaakt en de vaantjes werden uitgewisseld. Half 3 stipt begon dan de bekerwedstrijd Groede 1 – ASWH 1.

Wat iedereen wellicht verwacht had, gebeurde ook. Na nog geen 3 minuten voetballen kwam de ploeg uit Hendrik Ido Ambacht op voorsprong. Sommigen zagen voorafgaande hieraan een duwfout, maar mijn inziens was dit meer een slimmigheidje van een spits uit de Hoofdklasse. Afijn, we stonden achter en nu? Groede begon goed vanuit positie te voetballen en ondanks dat het geen aantrekkelijk voetbal is, het werkte wel. Groede verdigde en verdedigde en ASWH viel aan en viel aan. Totdat Bart van den Hemel de bal veroverde op de rechts half positie. Hij sneed naar binnen en gaf een goeie steekpass op Wesley Steijaert. Wat er vervolgens gebeurde, is in principe onbeschrijfelijk. Ik zal echter mijn best proberen te doen om het alsnog te verwoorden. Wesley Steijaert nam de bal aan, dribbelde naar voren, kapte zijn directe tegenstander uit en schoot van 20 meter richting de goal. Wat er in de volgende 3 seconden gebeurde, had alles en iedereen wat blauw-wit was die dag op gehoopt, maar nooit verwacht. De bal vloog richting de kruisng en verdween vervolgens achter de goalie in de goal.

DOELPUNTTTTT !!! GROEDE SCOORT!!!

Een orkaan van geluid ontsteeg op het sportpark “aan de Traverse”, eigenlijk niet zozeer omdat het gelijk stond maar omdat Groede het doelpunt te pakken had. En wat voor één! Het gehele team vloog op elkaar en vierde de goal met alle supporters langs de zijlijn. Sommigen spelers van de Groe hadden in tijden niet zoveel en zo hard gelopen, als toen dat moment wanneer ze richting Welsey liepen om het doelpunt mee te vieren. Groede had gescoord en stond warempel nog op gelijke hoogte ook met de hoofdklasser uit Hendrik Ido Ambacht. ASWH liet dit natuurlijk niet zomaar gebeuren en schakelde een tandje hoger. Tien minuten later pakten zij wederom de voorsprong door een penalty raak te schieten en zo tevens de ruststand te bepalen.

Na de rust begon het spel zich aan het weer aan te passen, want het werd slechter en slechter. ASWH wist nog eenmaal te scoren en zodoende wist Groede de schade zeer beperkt te houden. Een overwinning opzich dat het verschil maar 2 doelpunten was en dat we zelfs nog wisten te scoren. Dit werd dan ook uitbundig gevierd op het veld en vervolgens in de kleedkamer. Er werd op tafels gedanst en natuurlijk werd het zeer toepasselijke nummer “jij krijgt die lach niet van mijn gezicht” ingezet. Wellicht dat we hier kunnen meedingen naar de prijs van ‘grootste feest bij verlies allertijden in het bekervoetbal’.

Na de wedstrijd moest natuurlijk nog de derde helft gespeeld worden, een helft waar de krachten van Groede veelal het best to zijn recht komen. Ook ASWH bleek voor de derde helft ook over uitzonderlijk goeie spelers te beschikken. Er werd een slinger aan het Rad gegeven en Jack van de Berg, trainer van ASWH, werd naar voren geroepen. Na het diepte-interview met zeer scherpe en actuele vragen later, mocht aanvoerder Mike (zo mogen wij hem tegenwoordig noemen) van Drommelen op de stoel komen staan. Later zou blijken dat hij voor ASWH het verschil zou maken in de derde helft. Nadat hij was onderworpen aan een klein vragenvuur, werd uiteindelijk de hand gedrukt op een transfer volgend seizoen. Mike werd van harte ontvangen door de Groese spelersgroep en lijkt dan ook een zekerheidje voor volgend jaar. De muziek werd nog eens een tandje bij gestoken, de hamburgers gingen op de bakplaat, de polonaise werd ingezet, de kisten bier gingen over de bar en Shabir Isoufi bleek de “love of my life” te zijn van iedereen die aanwezig was.

Rond de klok van 7 uur probeerde ASWH naar huis te gaan, maar kreeg enkele spelers niet direct de bus in aangezien die liever in de kantine bleven. Om acht uur moesten ze er dan toch aangeloven en begonnen de lange terug reis. Het feest in de Groe ging nog even door en om 11 uur werd het laatste flesje bier leeg gedronken. Zondag was het een dag van nagenieten en opruimen, waarbij er nog veel werd nagepraat. Niet zozeer over de wedstrijd, maar over het randgebeuren, de dag zelf. Maandagavond verscheen Jan Elfrink bij CTV zeeland en wist het op erg goede wijze uit te leggen hoe de Groe die dag en wedstrijd beleefd had. Nu rest voor ons het nagenieten, elke dag worden er nog filmpjes op het internet gedeeld van die dag. Niet van de wedstrijd zelf, maar van de derde helft want dat was wellicht nog het meest unieke aan die hele wedstrijd tegen de hoofdklasser.

Het was een prachtige dag, al dan niet een fantastische dag, die we ons nog lang zullen heugen. Dit is met name te danken aan de vele vrijwilligers, het bestuur, de supportersvereniging en de ploeg van Groede, maar ook zeker aan de ploeg en supporters van ASWH. Geweldig hoe zij omgingen met een voor hen op papier “oninteressante wedstrijd” en uiteindelijk mee deden in de feestvreugde van de Groe. Ik sluit af met de quote van het verslag van deze wedstrijd op de ASWH website die ook zeker voor ons van toepassing is; “We hebben er een bevriende vereniging bij, zo veel is wel duidelijk”.